Luc Schreyen laat een georchestreerde kakofonie van kleuren en structuren los op het canvas of andere materialen, wat leidt tot beweeglijke, energieke schilderijen. Kleur en vorm is bij Luc Schreyen het middel om de muziek en klank in een andere dimensie te plaatsen, directe invloed uit te oefenen op de ziel van de toeschouwer. Zijn schilderijen kunnen dan net dezelfde kracht ontwikkelen als de muziek die hem inspireert.

Zijn gebruik van kleur swingt dan van gedurfd en vindingrijk naar herkenbaar logisch, maar vormt steeds een welbestudeerde mix en tegelijk een georganiseerd toeval van door elkaar wriemelende golven van kleur. Hij gebruikt verf daarbij bijna sculpturaal. Hele delen van de schilderijen hebben een rijke textuur en worden daardoor op sommige delen van het werk vrij volumineus. De techniek van geworpen dikke lagen acryl, gemanipuleerd met het schildersmes worden dikwijls met veel panache op het doek gebracht tot een intelligent gecontroleerde compositie. Dat maakt het werk ook beweeglijk, dynamisch. Ritmische bewegingen delen het geschilderde vlak in in verschillende niveaus, lagen, in dynamische en rustige delen. De zuivere kleuren mengen zich pas op het doek tot een uitdrukking van innerlijke impulsen om bij de toeschouwer een intieme, eigen reactie op te roepen.